Augen, meine lieben Fensterlein,
Gebt mir schon so lange holden Schein,
Lasset freundlich Bild um Bild herein:
Einmal werdet ihr verdunkelt sein! — Gottfried Keller
Augen, meine lieben Fensterlein,
Gebt mir schon so lange holden Schein,
Lasset freundlich Bild um Bild herein:
Einmal werdet ihr verdunkelt sein!
Eyes, my dear little windows, / You have given me lovely light so long, / Letting image after image kindly in: / One day you shall be darkened!
Ojos, mis queridas ventanitas, / Tanto tiempo me dais dulce resplandor, / Dejando entrar imagen tras imagen amablemente: / ¡Un día estaréis oscurecidos!
Yeux, mes chères petites fenêtres, / Vous me donnez depuis si longtemps votre douce clarté, / Laissant entrer image après image gentiment: / Un jour vous serez obscurcis!
Occhi, miei cari piccoli finestrini, / Mi date da tanto tempo dolce splendore, / Lasciando entrare immagine dopo immagine amichevolmente: / Un giorno sarete oscurati!
Egls, mes chars pertgis fanestrins, / Mi dais ditg gia lur cler resplend, / Lascha vegnir aman emaglia ad emaglia amiaivlamain: / Ina giada vegnis vus a stgir!